"රිදුනු ගස"

අතිශයින් සුන්දරව නුඹේ හැම අතු රිකිලි

මලින් පිරුනා එදා වසන්තය හිනැහෙමින්

සුවඳ දුන් හැම සිතට සිනාවන් ගෙන එමින්

දෙවියන්ගෙ තිලිනයද වුනේ මනුසත් බවට

අහස සැඩවී කලෙක නොපැතු ලෙස බිහිසුනුව

අනෝරා වැසි වැටිනි ගිගුම් දී දස අතම

සැඩ සුළඟ නුඹ ඇවිත් නපුරු කුමරෙකු ලෙසින

කෙලෙස ඇගෙ අතු රිකිලි මල් කැකුලු වැනසුවෙද.... ?

නිශ්චලව හිඳී ඇය පරව ගිය විලාසෙන්

කඳුළු නොම දකින මුත් රිදුනු අතු පතර ඇති

ගිම්හානයේ හිරුද අනවරත වේගයෙන්

දවයි නිති අතු පතර යලි රිකිලි නො එන ලෙස

සඳ සිසිල ගලාවිත් හදවතම පිරිමදිනු

දැනෙන මුත් නිහඬ ඇයි නුඹ අනේ මේ තරම්

නොහැකි වෙද එකම එක අතු රිකිල්ලක යලිත්

සොඳුරු පරසතු මලක් සුවඳ දී පුබුදන්න