"සුපෙම්වත"

සුසුම් දාහය නිවන
සිහිල් සලුවෙන් වෙලා
මගේ නෙත් දෙක මතට
මිහිරි හාදුවක් දී
ඉතින් මා සනසන්න
සදාකාලික ලෙසට
මරණයේ සුපෙම්වත
යලිත් නොනැගිටින ලෙස

කවරදාටත් වඩා
මං නුඹට ආදරෙයි
මගේ හද පතුලෙන්ම
මරණයේ සුපෙම්වත
පිසලමින් රිදුම් දෙන
මතකයන් මා සිතින්
යලිත් මට පිබිදෙන්න
අළුත් ජීවිතය ලැබ
වහා එනු මැන ඉතින්
පෙමින් මා සිප ගන්න

මගේ ප්‍රේමය නුඹට
නොවැටහෙන්නේ මන්ද
නෑවිදින් මා ලඟට
දුරස් වන්නේ ඇයිද
ඔබේ දෑතේ ‍රැදී
මලානිකවී ඉන්න
අනේ දැන්වත් ඉතින්
වහා මෙහි පැමිණෙන්න