"දියණියකගේ සිත"

"අප්පච්චී,  බලන්නකො සින්තියාටයි එයාගෙ අම්මටයි දළදා මාලිගාවට යන්න දීල නැහැනෙ එයාලගෙ පර්දාව දාගෙන. පව් නේද අප්පච්චි, එහෙම කරන්න හොඳ නැහැනේ. පන්සලකට යන්න ඉතින් කාටත් පුලුවන් වෙන්න ඕනැනේ."
"ඒකෙ ඉතින් වරදකුත් නැහැ. ඒ අයට ඉතින් එයාලගෙ පල්ලියටවත් යන්න දෙන්නෙ නැහැනේ. පන්සලකට යන පිළිවෙලක් තියනවනේ. එයාල ඉතින් ඒ පිළිවෙලට ගියාම ඉවරයිනේ."
"එහෙනම් අප්පච්චි, පටාචාරා ඇඳුම් නැතිව බුදු හාමුදුරුවෝ ලඟට ගියේ. බුදු හාමුදුරුවෝ එන්න එපා කිව්වෙ නැහැ නේද."
අප්පච්චි නිරුත්තරය.

#############################################

අප්පච්චීත් මාමණ්ඩිත් එක්ව සාදයක්. ගී ගායනය මාමණ්ඩිය ගෙන්.
"ප්‍රේමයෙන් "බණ" රංජිත වේ රංජිත වේ......."
"යකෝ... බණ නෙවෙයි. "වන"  " වන". ප්‍රේමයෙන් වන රංජිත වේ රංජිත වේ" අප්පච්චී නිවැරදි කරයි.
"අප්පච්චී, වන නෙවෙයි "මන"  "මන". ප්‍රේමයෙන් කොහොමද වන රංජිත වෙන්නේ"
දියණිය සිනාසෙයි. ගී ගැයුම ගොලුව යයි.