"සන්තූරිගෙ නමේ අරුම"

"ඇයි ආච්චි අම්මේ මට "සන්තූරී" කියන්නෙ?"
"මම දන්නෙ නෑ කෙල්ලේ. ඔය ඉතින් උඹෙ අප්පච්චි බොහොම සීරු මාරුවට හිතල දාපු නම නොවැ. මටත් ඔය නමේ වගක් විබාගයක් නැතිව දවසක් ඇහුවා..... මොකදෑ බොල මේ කෙල්ලට දාල තියන විච්චූරන නමේ අරුමෙ කියල. උන්දෑ ඔය කිව්වේ සන්තූරිය කියන්නේ සංගීත බාණ්ඩයක නමක් කියල."
"ම්හ්.. එහෙනම් මම සංගීත බාණ්ඩයක්.... ?"
" මොනවා නැතත් උඹෙ අප්පච්චිට ඉන්තේරුවෙන්ම දැනිලා තියනවා ඉපදිලා ඉන්න දෝනියැන්දැගෙ අරුමේ. උඹත් ඉතින් සංගීත බාණඩයක් වගේම නේන්නන්. ‍තෝර‍තෝංචියක් නැතිව කිචි කිචි ගගා කතා කරයි, නටයි, සිංදු කියයි, හිනාවෙයි. අනේ මේ ඇත්තමයි දුවේ. උඹ එක ඩිංගිත්තක් නැත්නම් මේ ගේම පාලුයි. කට කහනවටයෑ කියන්නේ ගේ දොර එලිය වැටෙන්න කෙල්ලෙක් ඉන්නම ඕනෙ කියල. "
"ආච්චි අම්ම මට ආදරෙයි එහෙනම්. ඒත් ඉතින් ආච්චි අම්මමනෙ කියන්නේ කොල්ලන්ට "කන්ට දී....ලා .........  මල් පුදා .....පිය" කියල".
"ම්හ්... අල්ලගත්තද අදත් කොනක් මා එක්ක පැටලෙන්ට"