දියණියකගේ වෙනස

ගහට මලටද සිනා සලමින්
විපිලිසරවී බලා හිඳිමින්
කිමද දියණියනේ සසලව
මෙසේ වැලපෙන්නේ

මල් පියල්ලක් විලස දෝතට
කිරි සිනා පා එකළු කර හද
එදා ඔබ ආදා
දැල්වුනා රන් පහන් අප විජිතේ

දිනෙන් දින විකසිතව වැඩෙමින්
රුවද සුවඳද හිමිවෙමින්
යොවුන් විය වෙත පිය නගනු ඔබ
බලා සිටියා සෙනෙහසින්

අබැටකුදු හෝ දුකක් වන්නට
නොදී වෙර වීරිය පුරා
ඔබටවත් නොදැනෙනා විලසට
දුනිමි ‍රැකවරනය සදා

පිය සෙනෙහෙ මහ මෙරක් තරමට
දියණියෙනි හද ඇවිල ඒ
කියනු මැන කවුරුන්ද ඔබගේ
හිත මගෙන් වෙන් කොට ගියේ