"දරු සෙනේ"

"යමන් පුතේ ගෙදර. දරුවෙක් නෑ කියල අපේ මායියා බලාගත් අතේ බලාගෙන ඉන්නවා."

"මයෙ අම්මා, මූන එල්ලා ගෙන බලාගත් අතේ බලාගෙන හිටියා දැන් හොඳටම මදෑ. දැන් ඉතින් නාඩා ඉඳින්. ඕන්න මං දරු පැටියෙක් ඇන්න ආවා. බලහන්කො හොඳයිද කියල. දුකේ බෑ නේද?"

"හරි හුරතල් දරු පැටියා නෙවෙද?. දරුවො කිව්වම ඉතින් කොයි එකත් එකයි."

"අනේ මං කොයි කාලයක් බලා හිටියද දරුවො ගැන උඹෙ හිතේ  තියෙන දුක නිවිල ඩිංගිත්තක් හිනා වෙනව දකින්න. නේද මයෙ පුතේ උඹත් හිනාවෙයන් ඉතින් අම්මත් එක්ක."

(යාලුවෙක්ගෙන් ලැබුන පින්තූර ටිකකට ලියවුන කතාවක්. පින්තූරවල අයිති කාරයා නම් දන්නෙ නැහැ. ඒත් අගේ ඇති පින්තුර නිසා බෙදාගන්න හිතුනා)