෴ පිස්සන් කො‍ටුවකදී ෴

සිහිනයක සිටියෙමි - පිස්සන් සිටින ලෝකෙක
එක් එක් අය සතුව  - නේක සිර කුටියන් ඇති
රන් රිදී පැහැයෙන් - දිදුලමින්  පිටතින්
අඳුරුවූ සිර කුටි - මවයි සිත සන්තාපය

"මං ආදරෙයි ඔබට.." - පවසයි එකෙක් හඬමින්
"ඔබ නැතිව මේ ලොව - මට කිසි පලක් නැත".
"සෙනෙහස මගේ මේ - සාගරය පරදාවි"
"ප්‍රේමය කොතෙක්දැයි - නොදන්නෙහිදෝ ඔබ තව"

"ඔය නීල නෙතු යුග - කවදා මට ලැබේවිද"
"සිසිවන ඔය උවන - සඳවතද පරයනු ඇත"
" සොඳුරු ඔය තොල්පෙති - කෙතරම් සුන්දරද"
"දෙව්දුවක් බඳුවූ - සොඳුරු ඔය රුව මන ලොල්" 

එකිනෙකා පරයා - නැගෙන මේ හඬ අතරේ
මුලාවක වෙලෙමින් - සිරකුටි වලට පිවිසෙයි
ඉනික්බිති කලකින් - හිනාහඩ වියැකී ගොස්
ඇසෙයි මට පිටතින් - නැගෙන සෝදුක් අඳෝනාවන්

අහෝ කිම මේ වූයේ - මා ද සිරකුටියක නොවැ
මටද නොදැනී ඇයි - මෙවන් විපතක් වූයේ
සිරුර හැරදා මම - නික්ම ආයෙමි සැනෙකින්
වෙව්ලයි මගේ සිත - අදහනු නොහැක මේ සැම

සෙනෙහසද ප්‍රේමය - ආදරය හා තව නෙක
නාමයන් දී සිරුරට - ලොබ බඳින මේ හීනය
කෙතරම් නිසරුදැයි - කියා දෙන්නේ කවුරුද
හීනයෙන් අවදිව - දැකිය හැකිවෙද ලෝකය