"පියෙකුගෙන් පුතුට"

ජීවිතය නුඹ ලදද මවගෙන්
ප්‍රාණයයි මම පුතේ නුඹගේ

පිය සෙනේ කොයි කවර ලෙසකින්
මනින්නද මේ සසර කතරේ

නිහඬවම මම බලා සිටියෙමි
නුඹේ හැම පියවරම පාහේ
වැටෙන්නට හෝ නොමග යන්නට
සියලු ඉඩකඩ වැසුනි රහසේ

මවට මෙන් ආදරය නිසිසේ
අකුරු කරනට නොහැක සිතුසේ
නමුදු රුධිරය සමඟ හාවූ
සෙනේහය නුඹ ලඟයි පුතුනේ

සසර මග නුඹ යනෙන වාරේ
ඇවැසි ‍රැකවරනය ලැබෙන්නට
පුතුනි මම නිති නුඹ ලඟින් ඉමි
නොහැක ඉන් මට අත්මිදෙන්නට

නොදන්නාමුත් පිය සෙනේහය
දිගින් පළලින් මැන බලන්නට
මගේ ඇස් මානයේ ඉඳිතොත්
හැකිය මට නිවනක් ලබන්නට

වදන් විරහිත නමුදු යදමින්
බැඳී ඇත නුඹ සමඟ ජීවේ
ලොවේ අන් කොයි කවර බැඳුමද
පියෙකු හද තුල උතුම් වූවේ

("සිතිවිලි සිත්තමට නැගෙනා කවි පොත", සොයුරියේ ඔබේ ඉල්ලීම ඔන්න මම ඉ‍ටුකළා. දැන් හරිනේ. මේ පැදි පෙළ සියලුම පියවරුන් වෙනුවෙනි)